Gosick (ゴシック-) Nowela umieszczona w fikcyjnej Europie w 1924 roku. Japoński student z wymiany poznaje bardzo mądrą dziewczynkę, która mieszka w bibliotece akademii. Jej brat, detektyw, polega na niej przy rozwiązywaniu tajemniczych, skomplikowanych zagadek kryminalnych.

Moja recenzja: Bardzo mi się ta bajka spodobała i z niecierpliwością czekam, aż ukażą się kolejne odcinki. Po prostu zakochałam się w Victorice. Podoba mi się także kreska, którą jest rysowana, przeróżne suknie, które nosi główna bohaterka (ma naprawdę bogatą kolekcję) i cała jej tajemnicza, a jednocześnie pełna uroku, dziecięca postać.

Kazuya Kujo (久城 一弥)

The main character of the story. As the youngest son of a soldier, Kazuya has spent most of his life struggling with living in his highly successful siblings’ shadows. Jealous of all the attention his brothers got, he worked hard to compete, but everything changed when he understood that adults, who think that the youngest child is always spoiled and useless, will never acknowledge his efforts. With a permanent scar in his heart he left the military academy in Japan and before anyone from his family could stop him, went to study abroad to St. Marguerite. Unfortunately, his appearance, combined with the student body’s belief that „the traveler who comes in the spring brings death with him” has resulted in Kazuya being called the „Reaper” and having no friends. By some twist of fate he becomes a messenger and companion to the most eccentric pupil in the school, Victorica. At first he didn’t like Victorica because of her arrogant attitude, but after some time he started to care for her and be protective of her. He is described, by Victorica, as a good and sincere person whose soul is pure and beautiful enough to admit pride. Despite everything that happened in Japan he is proud to be a soldier’s son.

Victorica de Blois (ヴィクトリカ・ド・ブロワ)

The heroine of the story. Victorica has the appearance of a small (4’7″), almost doll-like, girl with long golden hair and emerald eyes and a voice that sounds exactly like that of an older woman. Another important part of Victorica’s appearance is a pipe that she smokes when thinking about something; though in the anime, it is never shown to be lit or showing her smoking due to her young age. She spends her days at the conservatory at the top of the library, reading several difficult books, often in different languages, simultaneously. She points at one wall of the library and has told Kazuya that she has read almost all the books over there. Along with her sharp tongue, abusive bluntness and eccentric attitude, she possesses amazing detective skills. After Victorica saves him from a near-arrest, Kazuya finds himself being entangled in every new mystery. Because her mother was a mistress, and according to Victorica „a dangerous person”, she was imprisoned in the depths of the de Blois mansion where she developed very un-childlike mannerisms. She was sent off to school under strict orders to never leave the campus (although Grevil sometimes obtains special permission to take her out). When she first met Kazuya she didn’t like him and thought that he was annoying and stupid for climbing up all the stairs in the library. She even ignored him and made fun of him, but gradually warmed up to him and began to trust and cherish him. She enjoys „reconstructing chaos” by solving intricate mysteries and often complains of the boredom that causes her headaches. Her mother is from the legendary „Village of the Gray Wolves”, a secluded castle inhabited by people with golden hair, small figure and rosy cheeks, just like her, and despite her mother being expelled from the village after being accused of murder, Victorica believes in her innocence. Victorica’s name is spelled „Victorica” on the official Gosick website. Her name is spelled „Victorique” in the first two novels (English translation). All evidences in the novel are that Sauville, the academy and Victorica’s family all speak French as their first language. Victorica probably signs her name with the French spelling, „Victorique”.



Reklamy

Written by Vicky

"We don't need a reason to help people"

7 comments

  1. O rety! Jakże mnie to anime mierziło i to tak, że aż musiałam je porzucić, czego nie lubię robić. Z początku myślałam sobie, że czasy, które mnie interesują, gotycki klimat, zagadki kryminalne, dziewczęca forma Sherlocka Holmesa – cudo! Kiedy jednak zaczęłam oglądać serię… mina mi zrzedła. Co mnie nieprawdopodobnie irytuje, to główny bohater (w tym momencie nie pamiętam nawet jego imienia), który tylko biega po lokacjach i krzyczy imię swojej inteligentnej znajomej, nie potrafiąc się niczym zająć sam. Nie cierpię tego typu bohaterów. Zagadki zaś zdały mi się łatwe, zaś Victorika mnie również denerwowała swoim sposobem bycia. Pewnie samo anime nie jest aż takie złe, ale przez rozczarowanie odczuwam je właśnie w ten sposób. Nadal oglądasz czy później też porzuciłaś?

    P.S Vikko, tutaj Cere, która postanowiła ogarnąć wordpressa, choć póki co dopiero zaczyna :).

    1. Mnie znudził trochę środek, ale początek bardzo mi się podobał. Później odcinki także się poprawiły. Natomiast odwrotnie niż Ty, postać rozkapryszonej, wrednej Victorique, po prostu uwielbiam!

      1. Mnie początek też się spodobał, ale im dalej, tym bardziej było mi nudno i Victorika mnie coraz bardziej irytowała (bo chłopaczysko od początku swoją nieporadnością mnie nie ujęło :>). Historia rozgrywająca się na statku nawet mnie wciągnęła. Za to odpadłam przy tej, kiedy nasi bohaterowie wylądowali w odizolowanym, górskim miasteczku, już nawet nie pamiętam, o co tam dokładnie chodziło, ale Victorika nie była tam mile widziana z powodu swojej matki, na pewno wiesz, o którą historię mi chodzi. W ogóle zimowy sezon anime mnie rozczarował, jedynym godnym uwagi tytułem był „Level E”. Muszę sobie przejrzeć, co jeszcze tutaj opisałaś – po postach na nastku nie podejrzewałam nawet, że jesteś fanką anime (choć Twój avatar powinien mnie naprowadzić).

      2. Tak szczerze mówiąc nie jestem, przynajmniej nie, żeby przeglądać wszystkie tytuły. Studiuję japonistykę i interesuję się tym ogólnie rzecz biorąc (mangą na równi z Murakamim i Światem Księcia Promienistego). Z anime raczej sięgam po wydaną w Polsce „klasykę” ze studia Ghibli… albo takie tytuły jak „Grobowiec Świetlików” czy „Spirited Away”.

      3. O, studiujesz japonistykę, tego też nie wiedziałam. Jak Ci się podoba? I co chciałabyś później robić? Na którym roku jesteś? Swego czasu zastanawiałam się nad japonistyką, później myślałam o sinologii (jestem dość zafascynowana Azją Dalekowschodnią, Korea również mnie interesuje), ale stwierdziłam, że wolę chyba jednak robić coś bardziej ścisłego (albo napisać stos bestsellerów i utrzymywać się z pisarstwa, bo jak napisał Murakami: „Praca powinna być aktem miłości, a nie małżeństwem z rozsądku”). Zaś w anime siedzę o gimnazjum, więc sporo zdążyłam obejrzeć przez ten czas.

  2. Pierwszy jak na razie. I u mnie była możliwość nauki koreańskiego jako lektoratu… Pisać to również bym chciała, najpierw jednak trzeba by było dopracować coś tak zupełnie od początku do końca, a to już sprawia mi pewien problem. Nigdy do końca nie jestem zadowolona z własnych tekstów, dlatego nigdzie ich jeszcze nie próbowałam wysyłać.

    1. Mhm, też mam z tym problem. Poza tym na razie opanowałam kapryśności nastrojów – potrafię wpaść w trans i pisać przez jakiś czas coś z czego jestem zadowolona, następnie odejść wzywana przez obowiązki, a jak wracam do pisania, to jestem w innym nastroju i następuje taki dysonans w treści, klimacie – koniecznie muszę nad tym popracować. Również na razie nigdzie swoich tekstów nie wysyłałam (poza nastkiem oczywiście ^^).

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s